Heinz Mack behoort tot de belangrijkste Duitse kunstenaars van de naoorlogse avant-garde. In 1957 richtte hij samen met Otto Piene de ZERO-beweging op, waarbij later Günther Uecker aansloot. ZERO groeide uit tot een internationaal netwerk met kunstenaars als Yves Klein, Lucio Fontana en Jan Schoonhoven.
Licht, beweging en reflectie staan centraal in Macks schilderijen, grafiek, reliëfs en sculpturen. In zijn Sahara Project onderzocht hij de werking van licht met sculpturen en spiegels in de woestijn. Mack nam deel aan documenta III en VI en vertegenwoordigde Duitsland op de Biënnale van Venetië in 1970. Zijn werk bevindt zich in belangrijke museumcollecties wereldwijd.
