Henk Peeters was een sleutelfiguur binnen de Nederlandse naoorlogse avant-garde. Samen met Armando, Jan Henderikse en Jan Schoonhoven richtte hij de Nul-groep op, de Nederlandse pendant van de internationale ZERO-beweging. Peeters was daarbij niet alleen kunstenaar, maar ook organisator en verbindende kracht. Hij onderhield internationale contacten, onder anderen met Yayoi Kusama, en organiseerde in 1962 de belangrijke tentoonstelling Nul 62 in het Stedelijk Museum Amsterdam.
In zijn werk experimenteerde Peeters met onconventionele materialen en de directe ervaring van licht, kleur en materie. Zijn ideeën sloten nauw aan bij ZERO en kunstenaars als Heinz Mack, Otto Piene en Günther Uecker. Daarmee neemt hij een belangrijke plaats in binnen de Nederlandse en internationale ZERO-geschiedenis.
