Thomas Bayrle geldt als een pionier van de Duitse Pop Art en als een vroege voorloper van digitale kunst. Sinds de jaren zestig werkt hij met herhaling en rasterstructuren: talloze kleine, identieke beelden vormen samen één groter beeld, door Bayrle aangeduid als een Superform. Daarmee onderzoekt hij massaproductie, consumptiecultuur, technologie en de verhouding tussen individu en massa.
Bayrle werkte met schilderkunst, grafiek, zeefdruk, sculptuur en later computergegenereerde beelden. Hij nam driemaal deel aan documenta en zijn werk was onder meer te zien in Tate Modern, Museum Ludwig en het MACBA in Barcelona. Als jarenlang professor aan de Städelschule in Frankfurt had hij bovendien grote invloed op een jongere generatie kunstenaars.
